فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت پنجاه و پنجم :
من هم خیره شدم به او که پالتویی عنابی و شالی جگری پوشیده بود همراه با پوتین هم رنگش با شلواری مشکی. همانطور خیره به رویا در را باز کرده و پیاده شدم. هنگام بستن در محمد سمتم خم شد و با لبخندی پر از اطمینان زمزمه کرد.
ـ براش بمون... درست مثه یه حامی.
بعد از چندین ساعت کلافگی، لبخندی از ته دل و با تمام شیرنی اش روی لبانم نشست و این من بودم که با چشمانم مهر تأیید زدم به قبول حامی بودن رویایÛ

لطفا صبر کنید...

زینب
1دوست دارم خودمو از دست مژده دار بزنم🚶 ♀️🚶 ♀️